Прочитай дополнительную информацию: Барщина, даровая работа крепостных на помещичьей земле, появилась во времена Киевской Руси. Это был обязательный бесплатный труд, причем крестьянин обрабатывал наделы помещика своими орудиями. В повинности Входили и пахота, и уборка зерновых и сена, и постройка домов, и возделывание садов, и прядение льна, и варка пива, и выпекание хлеба. Развивалась она постепенно: сначала это был один день обязательной отработки в неделю. Но затем условия барщины с каждым веком всё ужесточались, становясь для крестьян непосильными. Крестьяне должны были отбывать до 30-40 дней повинности за каждый свой земельный участок. После реформы 1861 года, которая состояла в отмене крепостного права, барщина сохранялась лишь как временная повинность и определялась добровольным соглашением между помещикам и крестьянином. Основной формой повинности стал денежный оброк. Оброк существовал примерно с тех же времен, что и барщина, но был менее распространен. Оброк - это деньги или продукты, которые отдавал крестьянин помещику. Оброк, выплачиваемый продуктами, назывался натуральным, деньгами — соответственно, денежным. Натуральный оброк, в отличие от барщины, состоял во взимании помещиком прибавочного продукта, который производился крестьянином в его хозяйстве. Денежный оброк взимался реже, поскольку деньги крестьянам добыть было сложнее. 1. Найди в романе эпизод, соотносящийся по тематике с данным текстом. 2. Выпиши его. 3. Напиши небольшое эссе (9-10 предложений), связав эпизод и прочитанную информацию. Укажи, в чем заключается новаторско-демократический смысл поступка героя? Каким он предстает перед читателем? Как данный эпизод соотносится с типом "лишнего человека"? Благодаря какие художественным средствам Пушкин характеризует персонажа в данном эпизоде? Подкрепи свои аргументы цитатами из текста романа.
у нечалавечых абставінах вельмі цяжка захаваць чалавечую годнасць, гэта прыкрасць не кожнаму - у асаблівасці перад тварам смерці, калі ў чалавека яшчэ тлее іскрынка надзей.васіль быкаў
пачатак айчыннай вайны - складаная, цяжкая тэма. як захаваць карціну таго трагічнага часу, аднак і не абыходзячы то хворае і горкае, што нараджаецца адступленнем нашых войскаў? і як разумець гэтую праўду, што ў ёй галоўнае? быкаў пісаў пра вайну такой, якой яна была - у пакутах і крываў. ён пісаў пра людзей, якія ва ўмовах гэтай вайны вялі сябе па-рознаму, выяўляючы і баязлівасць, і гераізм. франтавой эпізод - бой на чыгуначным пераездзе - гэта яркае ўяўленне патрыятызму савецкіх салдат, якія ў вырашальны момант ўзялі на сябе адказнасць за лёс радзімы.пяцёра нашых салдат на чале са старшыны карпенкі павінны перакрыць чыгунны пераезд і трымаць яго суткі, каб прыкрыць адступленне батальёна. шасцёра вельмі добра падрыхтаванай і ўзброенай фашысцкай арміі. у тых нясцерпна цяжкіх, трагічных умовах у чым залежыць ад сілы духу, ад мужнасці і трываласці салдата .. галоўныя героі гэтага твора - сумленныя, справядлівыя, мужныя людзі, якія змагаюцца на фронце, гатовыя аддаць жыццё за сваю радзіму, за агульную справу - перамогі. іх ўвасабляюць карпенка, фішар, глечык і свіст. людзі моцнага характару, здольныя на самаахвяраванне - карпенка і свіст. на гэтых людзей заўсёды можна пакласціся: яны не падвядуць. яны устойліва і мужна пераносяць ўсе нягоды вайны, яе нечалавечыя выпрабаванні і ў той жа час застаюцца звычайнымі людзьмі з натуральнымі, простымі марамі пра канец вайны, пра здароўе, пра жыццё.віцька свіст - "белабрысы, расшпілены на ўсе гаплікі і гузікі, жулікаваты з выгляду хлопец", аптыміст і гаварун. быкаў звярнуў увагу на тое, што не кожны чалавек здольны на геройства, але кожны павінен і можа адказваць за свае ўчынкі. "дурны я чалавек вось. шаленый, безгаловы наогул абармоты. толькі цяпер зразумеў гэта", - так казаў пра сябе свіст. па просьбе таварышаў ён распавядае гісторыю свайго жыцця. рос адзін у маці, вучыцца не хацеў, маці не слухаўся. паступіў на завод, адчуў агіду да працы ("зімой і летам - адны ўтулкі"), пачаў піць. трапіў пад уплыў нейкага фралова і непрыкметна закруціўся ў афёру з хлебам. далі пяць гадоў. "было за што - гэта праўда. далі пяць - пагадзіўся. далі б дзесяць - не слова б не сказаў. усё б адбыў толькі, ведаеш, не хачу каб увесь век папракалі. што было, то мінула, трэба - яшчэ адсяжу, стрываю, толькі без біркі, без штэмпеля - чалавек я, ярена зялёная "гэтай апошняй -" чалавек я "," без біркі, без штэмпеля "- нібы зноў адкрывае героя. не, не такі ўжо легкадумны і просты віцька свіст, як здаецца спачатку. ён ведае пачуццё адказнасці за свае ўчынкі. развітаўшыся са сваім мінулым, ён не хоча, каб пра яго і далей думалі кепска, і ідзе на фронт добраахвотнікам. ці не трывога за лёс радзімы падказала рашэнне пайсці не фронт, а хутчэй сябелюбнасць. і толькі на фронце, пад уплывам перажытага і убачанага, свіст пачынае разумець глыбіню народнага гора, тыя падзеі, што скалынулі краіну. свіст самалюбны, але не эгаістычны, ён не ўстанаўлівае сябе вышэй за іншых. наадварот, ён лічыць сябе роўным з усімі. у адрозненне ад, здавалася, чысценькія авсеева, які апынуўся нікчэмным баязліўцам, свіст гіне мужна, па-салдацку - у паядынку з варожым танкам.галоўных герояў аўтар паказаў як сапраўдных людзей. салдаты гінуць проста і без шкадавання, сумленна і да канца выконваюць свой абавязак. свіст дастаткова паслядоўны і тут, у апошніх хвілінах жыцця. яны, гэтыя героі, адрозніваюцца характарамі, жыццём і іншым, але падобныя сваёй гатоўнасцю змагацца да канца і тым, што якім бы дарагім не была іх ўласнае жыццё, радзіма і чалавецтва нашмат важней.
Роман «Дым» заметно отличается от других произведений автора, здесь показаны глубокие сомнения и слабо теплящиеся надежды. В романе нет типичного главного героя, вокруг которого закручен сюжет. Произведение было написано в эпоху кризиса общественного движения 60-х годов, в наступивший период идейного бездорожья. Это было смутное время, когда старые надежды не осуществились, а новые еще не народились.