Самый верный друг -это ветеран войны Иван Иванович ему тетя ее зовут Степановна ,внучка Люся ,женщина -зо лет ,вахтер ,мальчики Толик и Алеша. А враги умной собаки - это толстый мужик ,курносый и пьяница ,который живет во дворе. Рассказ ,о человеческом равнодушии ,о ненависти ,ко всему окружающему и на примере умной собаки Бима ,это хорошо показано в рассказе ,когда хозяин Иван Иванович ,попадает в больницу ,Бим бежит за скорой ,потом ,отстает ,теряется ,сильно скучает и попадает в буду ,но к сожалению ,все заканчивается для Бима ,да и для хозяина и для ребят ,которые его искать .Все заканчивается очень плачевно. Хорошо ,что у Иван Ивановича в конце повести появляется ,точно та кой же похожий щенок и он его называет -Бим . Рассказ повесть ,о человеческом равнодушии.
Серж Мілеўскі — адзін з герояў аповесці К.Чорнага «Насцечка». Ён быў вышэйшы і мацнейшы за сваіх аднакласнікаў, лепш за іх апрануты. Але пісьменнік падкрэслівае, што «ў вачах яго свяцілася гэтулькі самазадавальнення, гэтулькі ўцехі з самога сябе, што здавалася, — гэты маладзенькі францік зараз заплюе вочы ўсяму свету». Серж нахабны, злосны і адначасова труслівы, баіцца адказваць за свае ўчынкі. Ніхто і не чакае ад Сержа нічога добрага. Ён, нібы сыты і распешчаны звярок, «палюе» на дзяўчатак. Яго цешаць іх пакуты, слёзы. Не паважае Серж і старэйшых: пажылога чалавека называв дурнем і старым чортам.Сержа не любілі ў класе. У яго не было сяброў, акрамя белабрысага Мішкі, які прымаў удзел ва ўсіх Сержавых помстах. Адносіны Сержа і Мішкі былі толькі падобныя на сяброўскія. Хлопцы разам помсцілі старому чалавеку, разам наведвалі школьны буфет. Але сапраўднымі сябрамі яны не былі. Мішка карыстаўся Сержавымі здабыткамі, а на тое, каб дапамагчы аднакласніку пазбавіцца памылак, Мішкі не хапала. Аўтар называв яго падхалімам і падлізнікам. Серж хацеў, каб яго лічылі героем, але няправільна разумеў геройства і зусім не ведаў, што такое сапраўдная дружба. Ён не любіў працаваць, не ўмеў ладзіць з аднакласнікамі, у яго былі абмежаваныя інтарэсы. Серж думаў, што калі яго бацька карыстаецца аўтарытэтам у горадзе, то частка бацькавай славы дастанецца і яму.
А враги умной собаки - это толстый мужик ,курносый и пьяница ,который живет во дворе. Рассказ ,о человеческом равнодушии ,о ненависти ,ко всему окружающему и на примере умной собаки Бима ,это хорошо показано в рассказе ,когда хозяин Иван Иванович ,попадает в больницу ,Бим бежит за скорой ,потом ,отстает ,теряется ,сильно скучает и попадает в буду ,но к сожалению ,все заканчивается для Бима ,да и для хозяина и для ребят ,которые его искать .Все заканчивается очень плачевно. Хорошо ,что у Иван Ивановича в конце повести появляется ,точно та кой же похожий щенок и он его называет -Бим . Рассказ повесть ,о человеческом равнодушии.
Серж нахабны, злосны і адначасова труслівы, баіцца адказваць за свае ўчынкі. Ніхто і не чакае ад Сержа нічога добрага. Ён, нібы сыты і распешчаны звярок, «палюе» на дзяўчатак. Яго цешаць іх пакуты, слёзы. Не паважае Серж і старэйшых: пажылога чалавека называв дурнем і старым чортам.Сержа не любілі ў класе. У яго не было сяброў, акрамя белабрысага Мішкі, які прымаў удзел ва ўсіх Сержавых помстах. Адносіны Сержа і Мішкі былі толькі падобныя на сяброўскія. Хлопцы разам помсцілі старому чалавеку, разам наведвалі школьны буфет. Але сапраўднымі сябрамі яны не былі. Мішка карыстаўся Сержавымі здабыткамі, а на тое, каб дапамагчы аднакласніку пазбавіцца памылак, Мішкі не хапала. Аўтар называв яго падхалімам і падлізнікам. Серж хацеў, каб яго лічылі героем, але няправільна разумеў геройства і зусім не ведаў, што такое сапраўдная дружба. Ён не любіў працаваць, не ўмеў ладзіць з аднакласнікамі, у яго былі абмежаваныя інтарэсы. Серж думаў, што калі яго бацька карыстаецца аўтарытэтам у горадзе, то частка бацькавай славы дастанецца і яму.