Егер менде ақшам көп болса,мен босқа кетірмей пайдалы заттарға кетірүші едім.Мысалы:кітап сатып алушы едім.Басқа әлеуметтік жағдайы нашар адамдарға қол ұшымды беруші едім.Өз қаламда үлкен кітапхана болғанын бұрыннан армандап жүргенмін.Сол кітапхананы салдырып, көптеген кітаптар алдырғым келеді.Әрине өзіме,әке-шешеме қалдырам.Және мен өскенде жақсы жұмыс істеп,көп ақшам болғанда өзге адамдарға комектесүге тырысамын.
Если бы у меня было много денег,я бы их не потратил зря а потратил бы их на благородные дела.Например я бы купил на них книги бы людям у которых (как бы не хватает денег) низкий уровень дохода.Посторить большую библиотеку в своем городе моя давняя мечта я бы воплатил это в реальность.И купил туда много книг.Конешно взял бы немного себе и родителям.Когда я выросту стану хорошо зарабытывать буду иметь много денег я пострараюсь другим людям.
Қазақ халқының қонақ күтуі мен қонақжайлығы туралы.
Баяғы заманнан бері осы күнге дейін жеткен дәстүріміздің бірі мен бірегейі – келген қонаққа дастарқан жаю. Бұл дәстүр тек қонақжай қазақ халқына ғана тән дүние десем, артық айтпаспын, себебі үйге қандай кісі келмесін «ең болмаса нан ауыз тиіп кету керек» деген ұғым санамызда бала кезімізден қалыптасқан. Қазағым қашан да бар асылын, бар тәттісін «қонақ жесін» деп сақтаған. Қазақ халқы үшін дастарқаннан үлкен, дәмнен үлкен нәрсе жоқ. Ақсақалдар да үнемі «Дастарқан тек қуанышты себептермен жайылсын! Дастарқан мол болсын! Осындай үлкен дастарқан басында жинала берейік!» деп бата беріп, тілектерін айтып жатады.
Дастарқан жайғанда міндетті түрде ең алдымен нан қойылады. «Ас атасы – нан» деген мақал осыдан шықса керек. Ұннан жасалынған тағамдар бағзыдан-ақ ақ дастарханымыздың сәні болып келген. Қазақ өзінің шаңырағындағы кез келген жиында дастархан үстінен нанды алыстатпайды.
Сыйлы қонақ келсе, бұрынғы кезде мал сойылып, ет асылса, қазіргі заманда мал сойылмаса да, қазанды отқа қойып, қонақтың кәдесін асып береді. Күн демей, түн демей қазан асуға келгенде қарап қалмайтын қазақ аналары мен келіндері ет тамақты нақышын келтіріп дайындайды. Бүгіндері қырық күн тойын, отыз күн ойын жасамасақ та, кез келген жиында осы ас бірінші мәзірде тұрады.
Жалпы алғанда, қазақтың дастарханы – киелі нәрсе. Бұл тек жайылған шүберек немесе оған қойған ас-ауқат қана емес, бұл – адамның пейілі, ішкі жан-дүниесі, мейірім-шапағаты. Ендеше дастарқанымыз тек қуанышқа жайылсын!
Если у меня было бы много денег.
Егер менде ақшам көп болса,мен босқа кетірмей пайдалы заттарға кетірүші едім.Мысалы:кітап сатып алушы едім.Басқа әлеуметтік жағдайы нашар адамдарға қол ұшымды беруші едім.Өз қаламда үлкен кітапхана болғанын бұрыннан армандап жүргенмін.Сол кітапхананы салдырып, көптеген кітаптар алдырғым келеді.Әрине өзіме,әке-шешеме қалдырам.Және мен өскенде жақсы жұмыс істеп,көп ақшам болғанда өзге адамдарға комектесүге тырысамын.
Если бы у меня было много денег,я бы их не потратил зря а потратил бы их на благородные дела.Например я бы купил на них книги бы людям у которых (как бы не хватает денег) низкий уровень дохода.Посторить большую библиотеку в своем городе моя давняя мечта я бы воплатил это в реальность.И купил туда много книг.Конешно взял бы немного себе и родителям.Когда я выросту стану хорошо зарабытывать буду иметь много денег я пострараюсь другим людям.
Қазақ халқының қонақ күтуі мен қонақжайлығы туралы.
Баяғы заманнан бері осы күнге дейін жеткен дәстүріміздің бірі мен бірегейі – келген қонаққа дастарқан жаю. Бұл дәстүр тек қонақжай қазақ халқына ғана тән дүние десем, артық айтпаспын, себебі үйге қандай кісі келмесін «ең болмаса нан ауыз тиіп кету керек» деген ұғым санамызда бала кезімізден қалыптасқан. Қазағым қашан да бар асылын, бар тәттісін «қонақ жесін» деп сақтаған. Қазақ халқы үшін дастарқаннан үлкен, дәмнен үлкен нәрсе жоқ. Ақсақалдар да үнемі «Дастарқан тек қуанышты себептермен жайылсын! Дастарқан мол болсын! Осындай үлкен дастарқан басында жинала берейік!» деп бата беріп, тілектерін айтып жатады.
Дастарқан жайғанда міндетті түрде ең алдымен нан қойылады. «Ас атасы – нан» деген мақал осыдан шықса керек. Ұннан жасалынған тағамдар бағзыдан-ақ ақ дастарханымыздың сәні болып келген. Қазақ өзінің шаңырағындағы кез келген жиында дастархан үстінен нанды алыстатпайды.
Сыйлы қонақ келсе, бұрынғы кезде мал сойылып, ет асылса, қазіргі заманда мал сойылмаса да, қазанды отқа қойып, қонақтың кәдесін асып береді. Күн демей, түн демей қазан асуға келгенде қарап қалмайтын қазақ аналары мен келіндері ет тамақты нақышын келтіріп дайындайды. Бүгіндері қырық күн тойын, отыз күн ойын жасамасақ та, кез келген жиында осы ас бірінші мәзірде тұрады.
Жалпы алғанда, қазақтың дастарханы – киелі нәрсе. Бұл тек жайылған шүберек немесе оған қойған ас-ауқат қана емес, бұл – адамның пейілі, ішкі жан-дүниесі, мейірім-шапағаты. Ендеше дастарқанымыз тек қуанышқа жайылсын!