1. 1919 жылдан Қазревкомның төрағасы:
а. Ә. Жангелдин в. А. Байтұрсынов с. А. Майкотов д. С. Пестковский
2. Өзін “Қазақ елінің үкіметі” деп атаған Алашорданы тарату туралы шешім қашан қабылданды?
а. 1919 ж, 9 наурыз в. 1918ж, 9 наурыз с. 1920 ж, 9 наурыз д. 1921 ж, 9 наурыз
3. 1919-1920 жж Қазревком Қазақстанда қандай билікті қолға алды?
а. Әскери-азаматтық билікті в. Финанс билігін с. Сот билігін д. Салық жинауды.
4. Қазревкомның ба з органы:
а. “Қазақ” газеті в. “Ұшқын” газеті с. “Шаруа” газеті д. “Алаш” газеті
5. 1920 ж Қазақ АКСР-нің Орталық Атқару комитетінің басшысы:
а. С. Пестковский в. Ә. Жангелдин с. С.Меңдешев д. А. Байтұрсынов
6. 1920 ж, 4 қазанда қабылданған “Қазақ АКСР-і еңбекшілерінің құқығы туралы декларациясы” нені жариялады?
а. Барлық аталғандар. в. Сайлау жүйесінің принциптерін
с. Азаматтардың негізгі құқығы мен міндетін д. Сот қызметі, оны ұйымдастыру жүйесі
7. Кеңес үкіметі атына жолдаған жазбасында Қостанай аймағын Қазақстан құрамына қосу қажет екендігін жан-жақты дәлелдеп берген кімдер?
а. Ә. Әлібеков, С. Арғыншиев в. Ә. Бөкейханов, Ә. Ермеков
с. А. Байтұрсынов, М. Сералин д. Ә. Жангелдин, М. Тұнғаншин
8. 1898 ж бастап партия мүшесі болған В. Радус-Зенькович Қазақ АКСР-нің үкіметінде қандай қызмет атқарды?
а. Халық Комиссарлар Кеңесінің төрағасы в. Ішкі істер халық комиссары
с. Ағарту саласының халық комиссары д. Сыртқы істер халық комиссары
9. Қазақ АКСР-нің құрылғанын жариялаған құжат.
а. Құрылтай съезінің резолюциясы в. “Қазақ АКСР-нің құрылуы жөніндегі” декрет
с. “Қазақ АКСР” конституциясы д. КСРО конституциясы
10. 1924 жылы Қазақстанның астанасы қай қалаға көшірілді?
А. Қостанай в. Алматы с. Қызылорда д. Орынбор
!Внешняя политика.! Тоглук Тимур в своей внешней политике главной целью ставил подчинить себе и Маверранахр. 1360-61гг.-успешные походы в Маверанахр. Наместником в Маверранахре он оставил своего сына Ильяса. Но могульские эмиры стали активно грабить завоеванный народ, думая только о своей выгоде. Честолюбивый эмир Тимур решил использовать недовольство народа могульскими правителями, их постоянную вражду между собой, и начал интриги против наместника Ильяса. Смерть Тоглук Тимура вынудила Ильяса вернуться в Могулистан. На обратном пути войска Ильяса ходжи столкнулись с отрядами эмира Тимура и были вынуждены вступить в битву. Тимур победил в схватке.
В 1365 году Ильяс, ставший правителем Могулистана, выступил в поход на эмира Тимура. На побережье Сырдарьи между Чиназом и Ташкентом произошла битва, получившая у историков название Батпактинская битва ("Грязевая битва") Во время битвы пошел ливень и глинистая земля значительно мешала драться сражающимся. Выносливые воины Могулистана смогли победить в этой битве, к тому же к ним подошло подкрепление, свежие отряды Шамс ад-Дина Дуглата. При отступлении армии эмира Тимура много людей была втоптано в грязь и глину. "На поле битвы пало около десяти тысяч человек" - так сказано в "Тарих-и Рашиди". Теперь дорога на Самарканд была открыта, и могульские солдаты не нашли ничего другого, как начать грабить местное население. Жители Самарканда оказали могульским воинам жестокое сопротивление, руководили которым члены духовного движения сербедаров. Продолжительная осада значительно ослабила могульскую армию, к тому же среди лошадей начался падеж из-за конской чумы. Могулам пришлось отступить от города. Так что ханы Могулистана не смогли восстановить власть Чагатаидов\ в Средней Азии.