сделайте викторину 5 вопросов на этот текст: Алексей Александрович Шахматов, выдающийся филолог, историк, исследователь русских летописей, педагог, родился в 1864 году в городе Нарве (ныне Эстония) Мальчик вырос в дворянской семье. До 1878 года учился в гимназии Креймана, затем перешел в пятый класс четвертой московской гимназии.После гимназии, в 1883 году молодой человек поступил на историко-филологический факультет Московского университета.К 1887 году Шахматов подготовил выпускное кандидатское сочинение на тему «О долготе и ударении в общеславянском языке». Затем остался при университете для приготовления к профессорскому званию по кафедре русского языка и словесности. В 1890 году сдал магистерскийэкзамен. В числе центральных проблем, которыми занимался ученый, были реконструкция, палеографическое, историческое и лингвотекстологическое исследование русских летописных сводов и других письменных памятников. По этой проблеме Шахматов опубликовал следующие свои работы: «Киево-печерский патерик и Печерская летопись», «Толковая Палея и Русская летопись», «Разыскания о древнейших русских летописных сводах». Исследования Шахматова по языку летописей привели его к вопросу о происхождении русского народа и его языка и о первоначальном расселении восточных славян. Этому вопросу он посвятил две специальные работы: «Южные поселения вятичей», (1907) и «Древнейшие судьбы русского племени» (1919). Вкладом в историческое изучение русского языка были труды Шахматова, посвященные конкретным явлениям звукового и грамматического строя и общему анализу постепенных изменений языковой системы, начиная от праславянской эпохи: «Исследования в области русской фонетики» (1893), «К истории звуков русского языка». Ученый занимался также разработкой вопросов происхождения и современного состояния русского литературного языка. Эти вопросы наиболее полно проанализированы в его курсе лекций: «Очерк современного русского литературного языка» (1913). Это было первое систематическое пособие в русских высших учебных заведениях. В труде «Синтаксис русского языка» Шахматов разработал учение о психологической коммуникации и предложении как ее выражении, систематизировал виды односоставных предложений в русском языке, выделил в особую группу вокативные предложения. В различных периодических изданиях и сборниках Шахматов напечатал большое количество рецензий и отзывов о филологических и исторических трудах отечественных и зарубежных ученых. Под его руководством Отделение русского языка и словесности АН стало центром филологии в России. Им было организовано изучение многих памятников письменности, современных диалектов, составление словарей, подготовка многотомной «Энциклопедии славянской филологии», возобновлено издание «Полного собрания русских летописей». Он организовал издание серии памятников старославянского и русских языков, мировой литературы, сыграл большую роль в реформе русского правописания. Особенно большой вклад исследователь внёс в разработку текстологии древнерусского летописания, в частности — «Повести временных лет» Под руководством Шахматова Отделение русского языка и словесности Императорской Академии наук стало центром отечественной филологии. По инициативе Шахматова Академия наук издала монографии, словари, материалы и исследования по кашубскому, полабскому, лужицкому, польскому, сербскому, словенскому языкам. В 1897 Шахматов возглавил работу над академическим словарем русского языка. Участвовал в подготовке реформы русской орфографии, осуществленной в 1917—1918
Әдебиет пен өнері. Қазақ әдебиетінің ежелгі бастаулары б.з.б. 3 – 1 ғ-лар аралығында пайда болған “Алып Ер Тоңға”, “Шу батыр” дастандарында жатыр. Осынау жазбалардағы оқиғалардың қазақ халқының арғы тарихымен тығыз байланыста өрбігендігі соңғы уақыттардағы ғыл. ізденістер барысында толық дәлелденді. Орхон-Енисей жазба ескерткіштері ұлттық әдебиетке тікелей қатысты үш түрлі мәселенің басын ашып берді. Біріншіден, қазақ жазба әдебиетінің түп-тамыры Түрік қағандығы тұсынан басталатыны белгілі болды. Екіншіден, өз дәуірінің кескін-келбетіне сай дамыған мәдениеті мен өнерінің болғанын айғақтады. Үшіншіден, жазба жәдігерлер поэтик. қуатымен, тарихи шежірелік сипатымен және ой тереңдігі, мазмұн байлығы, көркемдік қасиеті жағынан түркі тайпаларында сөз өнерінің жоғары дәрежеге жеткенін көрсетті. Жазба ескерткіштерінде ауыз әдебиеті үлгілерінің мол орын алуы, кейін сопылық поэзияда фольклорлық түрдің қолданылуы – фольклорлық мұра қашан да жазба әдебиеттің қайнар көзі, өркен жаюына ықпал жасайтын үлкен арна болғанын аңғартады. Халықты тарихи және рухани тіршілігімен бірге жасасып келе жатқан қоғамдық құбылыс ретінде фольклор ұлттың көркемдік ой-көзқарасын, эстет. талап-талғамын, танымдық түсінігін қалыптастырумен қатар, түркі әдебиетіне ғана тән әдеби дәстүр туғызды (қ. Ауыз әдебиеті). Түрік қағандығы құлағаннан кейін түркі тілді тайпалардың мәдениеті, өнері, әдебиеті және тілінің тарихи дамуы мен өркендеуінің негізгі орталығы қазақ даласы болды. Қазақстан мен Орта Азияда ислам дінін таратушылар түркі тайпаларының арасында мұсылмандықты рухани байлықтың ықпалымен орнықтыруға күш салды. Алайда арабтардың мәдени және әдеби мұрасы, рухани дүниетанымы мен дамуы мүлде бөлек елдің ғасырлар бойы жасаған дәстүрін бұзып, не жойып жібере алмады. Керісінше, оны байытып, өркендеуіне ықпал жасады. Осыған байланысты тарих сахнасына шыққан түрік даласы даналарының, өнер иелерінің, ғылым қайраткерлерінің көркем шығармалары мен ғыл. зерттеу еңбектері қазақ әдебиеті мен қазақ әдебиеттану ғылымының қалыптасу тарихына тікелей ықпал етті. Осы кезеңдегі ғалымдардың еңбектерінен 10 – 12 ғ-лардағы түркі халықтарына тән ортақ мұра болып саналатын көркем әдебиеттің өркендеуіне орай туындаған сыншылдық-эстет., ғыл.-зерттеушілік, әдеби-теор. ой-пікірдің ояну дәуірін көруге болады. Бұл кезеңде мәдениет, ғы-лым, әдебиет, сәулет өнері өркендеді. Оның ішінде сөз өнеріне деген құрмет ауыз әдебиеті мен жазба әдебиеттің дамуына ықпал жасады, филол. білімдер жүйесімен айналысу тек көркем әдебиет өкілдері ғана емес, барша зиялы қауымға тән құбылыс болды. Шешендік өнерді меңгеру, нақышты сөйлей білу, өлең шығару қабілетіне ие болу – білімді деп саналатын адамдардың міндетті түрде игеруге тиісті қасиеттеріне айналды. Ғыл. еңбектердің көркем үлгіде келуі оның басты сапаларының бірі ретінде танылды. Тіпті жаратылыстану ғылымымен шұғылданушылар да филология, поэтика, риторика мәселелері туралы трактаттар жазды. 9 – 12 ғ-ларда ауыз әдебиеті мен жазба әдебиеттің дамуы сөз өнерінің көркемдігін, бейнелілігін, тәрбиелік мәніндегі қажеттілігін түсінуге деген алғашқы түсініктерді қалыптастыра бастады. Осылайша мәдениеті мен ғылымы, өнер-білімі, тіл мен әдебиеті даму жолына бет алған түркі халықтарына 13 ғ-да басталған моңғол шапқыншылығы аса зор зардаптар әкелді. Алайда түркі халықтары ғасырлар бойы қалыптасқан фольклоры мен әдебиетін, өнері мен мәдениетін жоғалтқан жоқ. 13 – 15 ғ-лар арасында жасалып, Алтын Орда дәуірінен қалған мәдени, әдеби, тарихи мұралар, жазба ескерткіштер, қолжазбалар, көркем шығармалар, сөздіктер мен аудармалар, шежірелер қазақ халқына да тән мұралар болып саналады. Аталған кезеңдерді қорыта келгенде қазақ халқының этн. тұрғыдан ұйысып, жеке ұлт болуына дейінгі түркі халықтарына ортақ әдеби үрдістің қазақ әдебиеті де заңды мұрагері болып табылатындығы ғыл. тұрғыдан жан-жақты дәлелденіп, тұжырымдалды. Қазақ хандығының мәдениеті, өнері, әдебиеті бұрынғы қазақ даласын жайлаған түркі тайпаларының ғасырлар бойы жасаған рухани қазынасының дәстүрлі жалғасы ретінде, көркемдік дамудың тарихи сабақтастығы принципіне сай дами бастады. Қазақтың халық ауыз әдебиеті ұлттық сипат алып, жанрлық түрлері көбейді, әсіресе жаугершілік заманның эстет. талап-тілегіне сай эпостық жырлар молая түсті. Ұлттық әдебиеттің өзіндік ерекшелігін танытатын ақын-жыраулар поэзиясы кеңінен қанат жайды. Қазақ жыраулары ертедегі түркілердің жазба поэзиясын тақырыптық, мазмұндық, жанрлық, көркемдік, образдылық, өлең құрылысы жағынан байытып, өркендетті. Жыраулар поэзиясы филос.
ответ: Осанка это привычная поза человека в положении стоя сидя и во время ходьбы с правильной осанкой голова прямо плечи развернуты живот подтянут правая левая сторона тела расположены симметрично на одном уровне находятся плечи и нижние углы лопаток одинаковые треугольники талии в пространство между внутренней поверхностью опущенной вниз руки и туловища с неправильной осанкой голова или или излишне запрокинута назад или опущено вперёд плечи в сведены вперёд спина сутулая грудная клетка за павшая живот выпячен правая и левая стороны тела несимметричный на разных уровнях плечи и нижние углы лопаток не одинаковые треугольники талии оказывается от вредных привычек носить сумку всегда в одной и той же руке стоять опираясь на одну и ту же ногу ходить ходить сосуд у левши опустив голову шаркая ногами сидеть неправильной позе
Объяснение: