Ойлоп көрсөм эгерде намысыбыз жок болсо , эмнеге таянып жашамакмын. Намыс бул адам заттын күзгүсү. Эгер намыс жок болсо,бүт а бул өмүрдү эч кандай жашашты билишмек эмес.
Мисалга эле алып көрсөк илгери согушка аттанган жоокерлердин бири Бакыт болчу.Бакыт ата-энесинин көзгө атар,каарыганда бага турган жалгыз баласы эле. Өзү зээндүү ,элпек,акылдуу, жөнөкөй жигит .
Атасы ошол эле жердин бир бай астында иштеген жалгыз кулу эле апасы да.
Ошол жылдары кайдан -жайдан келген душмандарга каршы чыгуу үчүн ошол айылдын жаш жигиттери аттанып кетет,алар менен бирге Бакыт да,сапар алат.
Душман аларды тоо боорундагы капчыгайдан тороп кетишет. Ошол учурда көп адамдар каза болушат. Көп колдон айрылган кыргыздар артка чегинмек болушат. Бирок буга каршы чыккан жалгыз Бакыт болот. Бакыт башчыдан өзүнө кошуп дагы берүүсүн өтүнөт . Андан кийин ал жолдоштору менен капчыгай тарапка жол алып,душманды тороп чыгышат. Жебеге байланган от октор менен ата башташат . Алар көп жоокерлерди өлтүрө баштаганда кокустан Бакытга ок келип сайылып жарадар болот. Бакытты коштоп жүргөн,Эдил аны кетели досум жашыналы,дейт. Бирок ага Бакыттын жообу:Качалы дейсиң досум качтык макул,кийин элдин бетин кантип карайбыз,кайсы намысыбыз менен элибиздин жанына барып биз качтык дейбиз.Жоок досум мен Төрөлгөндө апам мени намыстуу бол деп айткан. Эгер мен азыр качсам апамдын эне сүтүн актаган боломбу?
Андан көрө сен кет,барып элиңе айт Бакыт силердин уулуңар өз эли өз мекени үчүн каза болду де.
Андан кийин Бакытга дагы ок тийип каза болду. Анын жанын алганы келген Ажалда анын намысынан коркуп турду.Ал өмүрүндө буудай Намысты жолуктурган эмес.жада калса Намысы азыр да жанын Ажалдын колуна бергиси келбей турганын сезди. Бакытга керек болсо,Ажалда суктанды себеби ал мынчалык көрктүү адамды көргөн эмес.
Эми ойлонгулачы согуштан Бакыт кетип калса да,болмок ? Эмнеге кеткен жок? Себеби Анын намысы өлүмдөнда бийик турган. Көрдүңөрбү керек болсо ажал да, анын жанын алгандан коркуп турду. Себеби ал эч качан мындай сулуу көрктүү адамды көргөн эмес. Балким билсин жүзү менен сулуу болгон адам да,мындай көрктүү боло албайт
Байрон показує нам Мазепу вже літнім чоловіком, який, утікаючи з України разом із шведським королем, на одному з привалів розповідає історію свого кохання часів юності. З початком оповіді історичні події відступають у поемі на другий план і читач поринає у світ романтики. Романтичними є і безмежна любов юного Мазепи до прекрасної Терези (це почуття гетьман проніс через усе життя і вже літнім пам'ятає той шал, який охоплював його багато років тому), і відмова коритися обставинам, прагнення боротися навіть тоді, коли відсутні будь-які надії на порятунок, і всепоглинаюча пристрасть помсти.
Особливої уваги заслуговує образ коня, який у романтичній традиції часто виступає символом долі. З оповіді гетьмана ми дізнаємося, що дикий кінь приніс його в Україну, і в цьому криється якийсь фатум, визначеність долі юного пажа, якого врятували козаки. Але так само відомо з поеми, що Мазепа втікає з України разом із Карлом XII, його кінь при ньому... Але чи так само прихильна доля до гетьман
Акылманга суроо берилет.Эмне үчүн
Адам көркү - ар-намыс? Акылман жооп берет.
Ойлоп көрсөм эгерде намысыбыз жок болсо , эмнеге таянып жашамакмын. Намыс бул адам заттын күзгүсү. Эгер намыс жок болсо,бүт а бул өмүрдү эч кандай жашашты билишмек эмес.
Мисалга эле алып көрсөк илгери согушка аттанган жоокерлердин бири Бакыт болчу.Бакыт ата-энесинин көзгө атар,каарыганда бага турган жалгыз баласы эле. Өзү зээндүү ,элпек,акылдуу, жөнөкөй жигит .
Атасы ошол эле жердин бир бай астында иштеген жалгыз кулу эле апасы да.
Ошол жылдары кайдан -жайдан келген душмандарга каршы чыгуу үчүн ошол айылдын жаш жигиттери аттанып кетет,алар менен бирге Бакыт да,сапар алат.
Душман аларды тоо боорундагы капчыгайдан тороп кетишет. Ошол учурда көп адамдар каза болушат. Көп колдон айрылган кыргыздар артка чегинмек болушат. Бирок буга каршы чыккан жалгыз Бакыт болот. Бакыт башчыдан өзүнө кошуп дагы берүүсүн өтүнөт . Андан кийин ал жолдоштору менен капчыгай тарапка жол алып,душманды тороп чыгышат. Жебеге байланган от октор менен ата башташат . Алар көп жоокерлерди өлтүрө баштаганда кокустан Бакытга ок келип сайылып жарадар болот. Бакытты коштоп жүргөн,Эдил аны кетели досум жашыналы,дейт. Бирок ага Бакыттын жообу:Качалы дейсиң досум качтык макул,кийин элдин бетин кантип карайбыз,кайсы намысыбыз менен элибиздин жанына барып биз качтык дейбиз.Жоок досум мен Төрөлгөндө апам мени намыстуу бол деп айткан. Эгер мен азыр качсам апамдын эне сүтүн актаган боломбу?
Андан көрө сен кет,барып элиңе айт Бакыт силердин уулуңар өз эли өз мекени үчүн каза болду де.
Андан кийин Бакытга дагы ок тийип каза болду. Анын жанын алганы келген Ажалда анын намысынан коркуп турду.Ал өмүрүндө буудай Намысты жолуктурган эмес.жада калса Намысы азыр да жанын Ажалдын колуна бергиси келбей турганын сезди. Бакытга керек болсо,Ажалда суктанды себеби ал мынчалык көрктүү адамды көргөн эмес.
Эми ойлонгулачы согуштан Бакыт кетип калса да,болмок ? Эмнеге кеткен жок? Себеби Анын намысы өлүмдөнда бийик турган. Көрдүңөрбү керек болсо ажал да, анын жанын алгандан коркуп турду. Себеби ал эч качан мындай сулуу көрктүү адамды көргөн эмес. Балким билсин жүзү менен сулуу болгон адам да,мындай көрктүү боло албайт
Байрон показує нам Мазепу вже літнім чоловіком, який, утікаючи з України разом із шведським королем, на одному з привалів розповідає історію свого кохання часів юності. З початком оповіді історичні події відступають у поемі на другий план і читач поринає у світ романтики. Романтичними є і безмежна любов юного Мазепи до прекрасної Терези (це почуття гетьман проніс через усе життя і вже літнім пам'ятає той шал, який охоплював його багато років тому), і відмова коритися обставинам, прагнення боротися навіть тоді, коли відсутні будь-які надії на порятунок, і всепоглинаюча пристрасть помсти.
Особливої уваги заслуговує образ коня, який у романтичній традиції часто виступає символом долі. З оповіді гетьмана ми дізнаємося, що дикий кінь приніс його в Україну, і в цьому криється якийсь фатум, визначеність долі юного пажа, якого врятували козаки. Але так само відомо з поеми, що Мазепа втікає з України разом із Карлом XII, його кінь при ньому... Але чи так само прихильна доля до гетьман