Напишіть міні твір-роздум. «Над чим змусила мене замислитися повість П.Маара «Машина для здійснення бажань, або Суботик повертається в суботу» Поради щодо написання твору: Пригадайте визначення твору-роздуму (зв'язний текст, у якому в логічній послідовності передано думки, міркування як доказ чи пояснення чогось, робляться відповідні висновки). Зрозумійте, осмисліть тему майбутнього твору. На підставі заголовку до твору визначте його проблему. Це й буде зміст роботи. Уживайте вставні слова і словосполучення: «на мою думку, до речі, на жаль, по-моєму, отже, наприклад, таким чином; я вважаю, мені здається», які виступають засобами зв’язку між частинами роздуму. Обсяг твору — приблизно 1 сторінка зошита. Твір складається з трьох частин — вступу, основної частини й висновку. Не забувайте, що роботу має бути написано власноруч
ответ:
la ciudad
город
el pueblo
городок
la estación de bomberos
депо
el café
кафе
el banco
банк
el hotel
отель
la iglesia
церковь
el hospital
больница
el parque
парк
la sinagoga
синагога
el teatro
театр
el cine
кинотеатр
la estación de gas/la gasolinera
бензоколонка
la tienda de muebles
мебельный магазин
la ferretería
хозяйственный магазин
la peluquería
парикмахерская
la panadería
пекарня
el ayuntamiento
здание муниципалитета
el palacio de justicia
здание суда
la estación de policía
отделение полиции
el mercado
рынок
el club de salud
спортивно-оздоровительный центр
el motel
мотель
la mezquita
мечеть
la escuela
школа
la oficina de correos
почтовое отделение
la biblioteca
библиотека
el semáforo
светофор
el peatón
пешеход
el paso de peatones
переход
la calle
улица
la acera
ограничение
ответ:
жыццё - гэта вялікі падарунак прыроды. але проста нарадзіцца недастаткова. адведзены час на гэтай зямлі трэба пражыць годна, каб не было сорамна ні перад кім. жыццё кожнага чалавека поўнае эмоцый, і наша складаецца ў тым, каб зрабіць гэтыя эмоцыі станоўчымі.
анатоль вярцінскі, сучасны беларускі паэт, - майстар філасофскай паэзіі. у сваіх вершах ён звяртаецца да агульначалавечых праблем. меня зацікавіў яго твор "жыццё даецца, каб жыццё тварыць". аўтар хоча сказаць нам, што значыць жыць. не проста існаваць, а іменна жыць. любоў, дабрыня, клопаты - усё гэта дзіця, якое толькі нарадзілася, і калі яно вырасце, то будзе павінна жыццёвую "ніць віць і далей - любоўю, справай дзейнай ды словам, што ад працы неаддзельна".
наша жыццё поўнасцю залежыць ад учынкаў, якія мы здзяйсняем. кожнага чалавека хвалюе, што ж застанецца пасля яго. а калі мы чытаем такія матываваныя светлыя вершы, то хочацца пакінуць нешта, што б нашым нашчадкам, што пакінула б у іх толькі добрыя ўспаміны і пачуццё гонару. да гэтага заклікае і вярцінскі:
жыццё даецца, как жыццё тварыць. не марнаваць, не нішчыць, не бурыць, - тварыць!
пасля гэтых радкоў з'яўляецца жаданне, каб памяць пра цябе жыла доўга. аўтар звяртаецца да чытача з просьбай жыць не ціха, а ярка, каб розныя колеры былі ў жыцці людзей, каб было што ўспомніць, інакш "якая ад жыцця карысць? " другі твор пісьменніка "чалавек маленькага роста" таксама разказвае пра жыццё людзей, але крыху з іншага боку. ён сцвяржае, што мы не можам выбіраць нашу знешнасць:
«чалавек маленькага роста, чаму не рос, па чыёй віне? » чалавек адказвае проста: «гэта залежыць не ад мяне».
тое ж самае - і пра розум:
«чалавек маленькага розума, мог ты быць разумнейшым ці не? » чалавек гаворыць цвяроза: «гэта залежыць не ад мяне».
але калі аўтар запытваецца ў чалавека "душы маленькай", то не атрымлівае адказу. анатоль вярцінскі запэўнівае нас ў тым, што мы можам быць людзьмі, нават калі не можем выбіраць нашу знешнасць і нашы здольнасці. таму і маўчыць чалавек, бо "хібам нашым ёсць апраўданне, подласці апраўдання няма".
тое, як мы паводзім сябе з іншымі людзьмі ў розных абставінах, паказвае наш характар, наша "я". аўтар робіць вынік: знешнасць не галоўнае. чалавек можа быць непрыгожым, але са светлай душой, і да яго будуць цягнуцца людзі. а вось калі чалавек прыгожы, але з "беднай душой", то ніхто не будзе з ім сябраваць. кожны чалавек здольны выбіраць: быць яму добразычлівым, цікавым ці злым, дрэнным.
такім чынам, у вершах анатоля вярцінскага мы можам убачыць тонкую філасофскую лінію, якая выказвае думкі пісьменніка, яго адносіны да жыцця. яго творчасць вучыць нас добрым учынкам як для сябе, так і для іншых. і калі б я сустрэў анатоля вярцінскага, то я б сказаў яму "дзякуй! " за яго творы і за яго любоў і павагу да душы чалавека.
объяснение: