2.Адзначце сказы, у якіх выдзеленыя прыдаткі адасабляюцца: 1) І ім дзецям не трэба было хадзіць далёка па ліст, якім высцілалі печы, калі пяклі хлеб; 2) Партызан Сасноўскі праяўляў асаблівы клопат і цікавасць да праектавання помніка; 3) Ды і ў расійскім асяроддзі нашага земляка зразумелі і падтрымалі як настойлівага шукальніка ўласна беларускага сэнсу ў кнізе гісторыі; 4) І сведкай усяму гэтаму была толькі яна дзяўчынка і нібыта ўсё гэта адбылося дзеля яе; 5) Ганна або Андрэіха, як яе звалі суседзі па імені нябожчыка мужа, неахвотна і рэдка пераступала гэты звыклы абсяг
Партизаны Буров и Войтик едут на станцию Мостище, чтобы казнить предателя, местного мужика Сущеню. Но каждый из них, в итоге, окажется в тумане.
Туман в повести Быкова отнюдь не белесая пелена, которая может, как и прикрыть, так и таить в себе опасность. Туман – это то, во что преобразилась жизнь с приходом войны. Туман это “предательство” Сущени, который молил о смерти на виселице, рядом с товарищами. И злой туман – та участь, которую даровал ему умный немец Гроссмайер. Туман это нелепые попытки Войтика думать и жить в войну, согласуясь с довоенными правилами. Туман – долг партизана Бурова застрелить Сущеню, с которым пусть не близко, но раньше приятельствовал.
. Наш дзядзька, мiлы наш Антонi,
Ў дзiцячым часта быў палоне...
2. А чым жа Лiпава так мiла?
Чым так дзяцей яно манiла?
I што за Лiпава такое?
3. А найважнейшая тут мэта
Звярнуць з дарогi i да цёткi
Зайсцi на час якi кароткi
Тарэсяй звалась цётка гэта.
4. О, дзядзька ў меў многа
Даняць працiўнiка малога!
5. А дзядзька моўчкi стаў збiрацца:
Дастаў сякерку i свярдзёлак,
Пад паху сунуў ён аполак
На латакi i на падстаўкi
Ды вынуў два гаршкi з-пад лаўкi.
- Ну, хто са мною йдзе? - пытае.
6. А дзядзька ўперадзе тралюе
I галаву ўгару ўскiдае,
Бярозу добрую шукае ...
7. А хто б яшчэ мог болей цямiць,
Таму б адразу прыйшло ў памяць,
Што дзядзька бульбу драў на клёцкi,
Каб згатаваць не па-жаноцку.
8. - Ну, дзядзька, як на смак, прызнайся?
- Пакудства, брат, i не пытайся!
Объяснение: