қазақтың тілі мен діні, ұлттық қалып-қасиеті жайлы, ілік ізгіліктер жайлы танбай жазып келе жатқан ақын, қоғам қайраткері мұхтар шаханов үлкеннің де, кішінің де сүйіктісіне айналғаны белгілі. ол – қазақстан республикасы халық жазушысы (1996), қырғыз республикасының халық ақыны (1999). 1942 жылы 2 шілдеде оңтүстік қазақстан облысы, төле би ауданы, қасқасу ауылында дүниеге келген. м.шаханов 1969 жылы шымкент пединститутын бітірді. ол 1961-1965 жылдары «оңтүстік қазақстан» газетінде әдеби қызметкер, 1965-1970 жылдары «ленишіл жас» (қазіргі «жас алаш») газетінің оңтүстік облыстарындағы тілшісі болып қызмет атқарды. болашақ ақынның алғашқы өлеңі «сырдария» (1959) деп аталады. 1966 жылы м.шахановтың тұңғыш өлеңдер жинағы «бақыт» деген атпен жарық көрді. 1968 жылы махаббат, достық тақырыбындағы, ілік абзал қасиеттерді жырлаған «», 1970 жылы «ай туып келеді» атты өлең жинақтары жарық көрді. 1970-1971 жылдары м.шаханов шымкент облыстық комсомол комитетінде сектор меңгерушісі, 1971-1976 жылдары қр телевизия және радиохабар жөніндегі мемлекеттік комитеттің аға, бас редакторы, ал 1976-1979 жылдары қр баспа, полиграфия және кітап саудасы істері жөніндегі мемлекеттік комитеттің бөлім бастығы қызметін атқарды. 1974 жылы м.шахановтың «қырандар төбеге қонбайды», 1979 жылы «ғашықтық» атты жинақтары жарыққа шықты. ақын 1984-1993 жылдары «жалын» альманағының бас редакторы әрі қазақстан жазушылар одағының хатшысы (1986 жылдан бастап) қызметтерін атқарды. осы жылдары ақынның «махаббатты қорғау» (1982) және «ғасырларды безбендеу» (1988) атты өлеңдер, мен поэмалар жинақтары басылды. м.шаханов 1993-2004 жылдары қазақстан республикасының қырғыз республикасындағы төтенше және өкілетті елшісі, 2004-2007 жылдары қр парламенті мәжілісінің депутаты болды.
Alexander Sergeevich Pushkin is reputed as the great or greatest Russian poet, in particular, so it is called by the Encyclopedia "Krugosvet", «the Russian biographic dictionary» and «the Literary encyclopaedia». In philology Pushkin is considered as the founder of Russian literary language (V.V. works see for example. Vinogradova), and «the short literary encyclopaedia» speaks about his compositions, like products Dante in Italy or Goethe in Germany. D.S.Lihachyov wrote about Pushkin as about «our greatest national property».
During lifetime of the poet began to call the genius, including печатно, since second half 1820th years it began to be considered as "the first Russian poet» (not only among contemporaries, but also Russian poets of all times), and round its person among readers there was a present cult; this reputation has been expressed, in particular, in article Н. V.Gogol 1832 «Some words about Pushkin» which wrote that «Pushkin is the phenomenon extreme and, maybe, the unique phenomenon of Russian spirit: he/she is the Russian person in its development in what it, maybe, is чрез two hundred years». F. M.Dostoevsky noticed that "in" Onegine “, in this immortal and inaccessible poem, Pushkin was the great national writer as to it never and anybody» and spoke about «to universality and its genius»
Александр Сергеевич Пушкин имеет репутацию великого или величайшего русского поэта, в частности, так его именует Энциклопедия «Кругосвет» , «Русский биографический словарь» и «Литературная энциклопедия» . В филологии Пушкин рассматривается как создатель русского литературного языка (см. например, работы В. В. Виноградова) , а «Краткая литературная энциклопедия» говорит об эталонности его сочинений, подобно произведениям Данте в Италии или Гёте в Германии. Д. С. Лихачёв писал о Пушкине как о «нашем величайшем национальном достоянии» .
Ещё при жизни поэта стали именовать гением, в том числе печатно, со второй половины 1820-х годов он стал считаться «первым русским поэтом» (не только среди современников, но и русских поэтов всех времён) , а вокруг его личности среди читателей сложился настоящий культ; эта репутация была выражена, в частности, в статье Н. В. Гоголя 1832 г. «Несколько слов о Пушкине» , который писал, что «Пушкин есть явление чрезвычайное и, может быть, единственное явление русского духа: это русский человек в его развитии, в каком он, может быть, явится чрез двести лет» . Ф. М. Достоевский отмечал, что «в „Онегине“, в этой бессмертной и недосягаемой поэме своей, Пушкин явился великим народным писателем, как до него никогда и никто» и говорил о «всемирности и всечеловечности его гения»
қазақтың тілі мен діні, ұлттық қалып-қасиеті жайлы, ілік ізгіліктер жайлы танбай жазып келе жатқан ақын, қоғам қайраткері мұхтар шаханов үлкеннің де, кішінің де сүйіктісіне айналғаны белгілі. ол – қазақстан республикасы халық жазушысы (1996), қырғыз республикасының халық ақыны (1999). 1942 жылы 2 шілдеде оңтүстік қазақстан облысы, төле би ауданы, қасқасу ауылында дүниеге келген. м.шаханов 1969 жылы шымкент пединститутын бітірді. ол 1961-1965 жылдары «оңтүстік қазақстан» газетінде әдеби қызметкер, 1965-1970 жылдары «ленишіл жас» (қазіргі «жас алаш») газетінің оңтүстік облыстарындағы тілшісі болып қызмет атқарды. болашақ ақынның алғашқы өлеңі «сырдария» (1959) деп аталады. 1966 жылы м.шахановтың тұңғыш өлеңдер жинағы «бақыт» деген атпен жарық көрді. 1968 жылы махаббат, достық тақырыбындағы, ілік абзал қасиеттерді жырлаған «», 1970 жылы «ай туып келеді» атты өлең жинақтары жарық көрді. 1970-1971 жылдары м.шаханов шымкент облыстық комсомол комитетінде сектор меңгерушісі, 1971-1976 жылдары қр телевизия және радиохабар жөніндегі мемлекеттік комитеттің аға, бас редакторы, ал 1976-1979 жылдары қр баспа, полиграфия және кітап саудасы істері жөніндегі мемлекеттік комитеттің бөлім бастығы қызметін атқарды. 1974 жылы м.шахановтың «қырандар төбеге қонбайды», 1979 жылы «ғашықтық» атты жинақтары жарыққа шықты. ақын 1984-1993 жылдары «жалын» альманағының бас редакторы әрі қазақстан жазушылар одағының хатшысы (1986 жылдан бастап) қызметтерін атқарды. осы жылдары ақынның «махаббатты қорғау» (1982) және «ғасырларды безбендеу» (1988) атты өлеңдер, мен поэмалар жинақтары басылды. м.шаханов 1993-2004 жылдары қазақстан республикасының қырғыз республикасындағы төтенше және өкілетті елшісі, 2004-2007 жылдары қр парламенті мәжілісінің депутаты болды.
дереккөзі:
©
Alexander Sergeevich Pushkin is reputed as the great or greatest Russian poet, in particular, so it is called by the Encyclopedia "Krugosvet", «the Russian biographic dictionary» and «the Literary encyclopaedia». In philology Pushkin is considered as the founder of Russian literary language (V.V. works see for example. Vinogradova), and «the short literary encyclopaedia» speaks about his compositions, like products Dante in Italy or Goethe in Germany. D.S.Lihachyov wrote about Pushkin as about «our greatest national property».
During lifetime of the poet began to call the genius, including печатно, since second half 1820th years it began to be considered as "the first Russian poet» (not only among contemporaries, but also Russian poets of all times), and round its person among readers there was a present cult; this reputation has been expressed, in particular, in article Н. V.Gogol 1832 «Some words about Pushkin» which wrote that «Pushkin is the phenomenon extreme and, maybe, the unique phenomenon of Russian spirit: he/she is the Russian person in its development in what it, maybe, is чрез two hundred years». F. M.Dostoevsky noticed that "in" Onegine “, in this immortal and inaccessible poem, Pushkin was the great national writer as to it never and anybody» and spoke about «to universality and its genius»
Александр Сергеевич Пушкин имеет репутацию великого или величайшего русского поэта, в частности, так его именует Энциклопедия «Кругосвет» , «Русский биографический словарь» и «Литературная энциклопедия» . В филологии Пушкин рассматривается как создатель русского литературного языка (см. например, работы В. В. Виноградова) , а «Краткая литературная энциклопедия» говорит об эталонности его сочинений, подобно произведениям Данте в Италии или Гёте в Германии. Д. С. Лихачёв писал о Пушкине как о «нашем величайшем национальном достоянии» .
Ещё при жизни поэта стали именовать гением, в том числе печатно, со второй половины 1820-х годов он стал считаться «первым русским поэтом» (не только среди современников, но и русских поэтов всех времён) , а вокруг его личности среди читателей сложился настоящий культ; эта репутация была выражена, в частности, в статье Н. В. Гоголя 1832 г. «Несколько слов о Пушкине» , который писал, что «Пушкин есть явление чрезвычайное и, может быть, единственное явление русского духа: это русский человек в его развитии, в каком он, может быть, явится чрез двести лет» . Ф. М. Достоевский отмечал, что «в „Онегине“, в этой бессмертной и недосягаемой поэме своей, Пушкин явился великим народным писателем, как до него никогда и никто» и говорил о «всемирности и всечеловечности его гения»